Cemal Süreya için söz söylemek haddime değil iyi sözler sarfedecek olsam bile.Bu köşe yazısını olduğu gibi koymam gerektiğine inanıyorum.Sadece Sevda Sözleri söylemediğinin güzel bir kanıtı olarak gördüğüm için paylaşmak istedim. O arabeskçilerin en bilinçsizi ama en sezgilisi..

Hürriyet gazetesi yazarı Ahmet Hakan bugün köşesinde  ”Şair, İbo’yu anlatıyor” başlığıyla Cemal Süreya’nın İbrahim Tatlıses’i anlattığı yazısını okurlarına aktardı.

İnsan sevdiği işi yaparsa mutlu olur derler.Sanırım bu kendini adamışlıktan geliyor.İnsan tüm gücünü bir yere verirse bir şeyleri başarır.Tabi ki bu cümlemin sonuna artık sanırım sözcüğünü eklemem gerekiyor.

Sanırım her şey istemekle bitmiyor.Tüm gücünü vermekle de.Başka başka memleketlerde nasıldır bilemem ama bizim ülkemizde yapmak istediğin şeyi ne kadar arzularsan uğrunda ne kadar çabalarsan o kadar ondan uzaklaşıyorsun.Şu an çalıştığım okulda yapmak istediğim tek şey çocukları bir nebze olsun eğitmek.Çocukluklarını,hayallerini kaybetmiş olan bu çocuklara azıcık umut verip gelecekten beklentilerinin olmasını sağlamak.Belki de biraz da faydacı düşünerek ileride benim çocuğuma gelebilecek kötülükleri şimdiden önleyebilmek.Biliyorum ki önümüzdeki 10 yılın potansiyel suçluları şimdiden yetişiyor.Bunu görebilmek o kadar kolay ki.Sadece onlarla oturup yarım saat sohbet etmeniz bunu anlamaya yeter.Bu çocuklar on kardeş bir göz odada yetişiyor.Nereye gidiyorsun diye sormayan sen fakirsin sen hep yenilensin diye konuşan anne babalarla büyüyor.Babasından gördüğü tek şeyin dövmek olduğu aile düzenini görüyor. Bildikleri tek duygu öfke.Sevgi,hayal,mutluluk yerine nefret,umutsuzluk ve düşmanlık hissiyatları yeşertiyorlar içlerinde.Daha da beter durumlarda olanlar var.Amca oğlu kendi öz annesine tecavüz edip öldürmüş,babasının annesinin kafasını dağıttığını görmüş,sadece erkek çocuk değerli olduğu için kendisine hep it muamelesi yapılmış onlarca çocuk var.Ve bu çocuklar okula gelip insan hakları,doğa güzellikleri,Keloğlan’ın masallarını dinliyorlar.Biz de bu çocuklardan bunları anlamalarını,bunlarla ilgili hayal kurmalarını bekliyoruz.Daha önce cahil öğrenciyle çok karşılaştım ama hayal etmek,mutlu olmak ne demek bilmeyen öğrenciyle hiç karşılaşmadım.Hayal kurmak nasıl öğretilir??Bu çocuklar kendisine uzanan her eli tokat sandıkları için her şeyden ve herkesten öyle çabuk uzaklaşıyorlar ki merhameti, affetmeyi,alçakgönüllülüğü eziklik olarak görüp bunu yapanları da aptal olarak nitelendiriyorlar.

Şimdi durup düşünmek lazım böyle hayatlar yaşamış çocukların arasında düzgün aile çocukları da var.Aynı sınıfta,yan sırada…Hangisi için çabalamak lazım gelir??? Hepsi için demesin kimse.Bunun mümkün olmadığı gün gibi biliniyor.Ben yaparım diyen gelsin.Er meydanı açıktır;ama gerçekçi çözümler aramak lazım.Ben bu çözümleri bulamadan bu meslekten ayrılacağım ama öğretmen olacak arkadaşlara tek söyleyebileceğim bu.Her şey bir yana bu sorun ortadayken kimse eğitimin kalitesinin yükselmesini beklemesin.

Öğretmenlik kutsalmış.Evet,gerçekten kutsal saydığımız şeyler var ama toplumda artık kutsallıklar da yok oluyor.Haber vereyim dedim.

Lidyalılardan beri hayatımızın amacı mı aracı mı olduğuna bir türlü karar veremediğimiz şey değil mi para? Kimi ölür kimi öldürür.Katıldığım bir seminerde parayı bulmuş godaman diye tabir ettiğimiz para patronlarını dinledim. Paranın neler yaptığını da gördüm.Bir tane sitenin patronu şirketinin cirosunu ya kendi de bilmediğinden (daha doğrusu hesaplanamıyor olabilir)ya da ayıp olmasın diye söylemedi. Gerçi kendisi ellerini cebinden çıkarıp konuşmaya bile üşendiğinden olsa gerek sözcükleri ağzından çıkarırken öyle zoraki davrandı ki sıkıntıdan patlayacaktım. Gelelim paraya. Genç girişimciler bu pazara girdiklerinde başarı şanslarının ne olduğunu sorma gafletinde bulundular. Muhteşem patronumuzun cevabı pazarın %98 ine hakim olan 3-5 şirket var,siz de başarılı olursanız %1-2′ye sahip olabilirsiniz ki ben bu %1 lik dilim için bile mutlu olacaklarını biliyorum dedi. Tabi bu cümleye ukala bir tavırda muhakkak ekleyin.İnsandaki girişimci ruhu daha büyümeden ezdi.Dedim para insanın gözünü böyle döndürürmüş demek kii… Adam yüzünden paraya klasik koşullandım.Para deyince adamın yüzü aklıma geliyor.  Allahtan o kişiden sonra çıkan bir diğer patron biraz olsun rahatlattı beni.O da kendi çabalarıyla bir yerlere gelmiş.Evet o da para babası ama mutavazi. Hayalleri öldürmeden gerçekleri söyledi. Hayalperest olmayın bu pazarda tutunmak zor ama açığı yakalarsanız çok yol kat edersiniz dedi.Çok da espirili biriyli.Biraz olsun şu özel sektöre ısındım sayesinde.

Velhasıl,özelde ordan oraya savrulmaktan bıkmış devlete girmek için canını dişine taksa da başarısız olmuş birine güzel umutlar verildi.Ama tüm seminerden çıkardığın ya köpekbalığı olursun ya yok olursun oldu.O yüzden yaşasın devletimiz..:)

Türkiye’de yaşıyoruz ve bunu her yeni gün,her yeni olay yüzümüze çarpıyor.Vatanı sevmek ayrı ama bu ülke artık saçmalıkların ülkesi oldu.10 Kasım’ı yeni andık ve bize ne bırakıldı? Elimizde şimdi ne var? Evet,Türkiye burası tüm bu yaşananlar tam da burada oluyor.

Bilindiği gibi temmuz ayında KPSS yapılmıştı.Sonuçlar açıklandıktan sonra nasıl dolapların döndüğünü bu devranda denizdeki kum kadar bile önemimizin olmadığını anladık.Kopyalar havada uçmuş,bizler o arada kitaplara gönülmüş bu soru da çıkarsa diye ders çalışıyorduk.Sonra sınav iptal dediler bir sürü insanın hayatını kararttılar.Sonra bir daha sınav yaptılar bu seferde puanları hesaplayamadılar,soruları her sene olduğu gibi bu senede iptal ettiler.Gerçekten anlayamıyorum.Her hükümet önce eğitim sistemine el atar.Kendi yandaşlarını önce milli eğitim bünyesine sokar.Bu açıdan bile bakarsak eğitim sistemi en önemli sistemdir.Tabi farkındaysanız bir ülkenin geleceğini,kaderini şekillendiren şeyin eğitim olduğuna değinmiyorum bile.Bu konu artık tamamen göz ardı ediyor çünkü.Dediğim gibi çıkar açısından bakıldığında bile eğitim sistemi ilk onda ama öğretmen atanacak bir sınavda rezillikler diz boyu değil boğaza geldi artık.Bu kadar önemli bir konu nasıl bu kadar baştan savma yapılır ben artık anlamıyorum.KPSS stresi yaşanmadan bilinemeyecek bir şey.Ayrıca üst üste senelerce girip kazanamamanın yarattığı psikoloji paha biçilemez!!!

Şimdi ise dönüp bakıyorum.Kendi işini yapan ne kadar da az insan var.Artık okuduğun işi yapmak gerçekten bir rüya oldu.Yapabilenler en şanslı insanlar bence.Yapamayanlar ise hayata bir yerden tutunup tırmanmaya çalışanlar.Hayat KPSS’yi kazanmayı beklemiyor çünkü.Zaman akıp gittikçe kaygılar çoğalıyor,sorumluluklar ve çevre beklentileri artıyor.Eee tabi insanın kendinden beklentileri de artıyor.23-24 yaşında üretkenliğinin doruğunda olan insanlar hiç bir şey üretmeden aptal bir sınava çalışarak geçiriyorlar zamanlarını.Tabi ki peydah olan yeni bir duygu…İşe yaramadığın duygusu.Yuvam dediğin evde fazlalık olduğunu hissetme,bir lokma fazla yesen kendini suçlu sayma,gereksiz yere bir kuruş versen kendini dünyanın en müsrif insanı olarak görme….Bunların hiç birini ailen sana söylemez ve hissettirmez ama yıllarca senin okuyup bir meslek sahibi olman için çabalamış insanların beklentilerini bilmek yaşatıyor bu duyguları.Yoksa hiç bir ana baba çocuğunun ne yediğinin ne içtiğinin ne de harcadığın paranın hesabındadır.Bunları yaşayan pek çok kişi olduğunu biliyorum.Sonuç ne derseniz kendinize uygun yapabileceğinize az da olsa inandığınız herhangi bir işe giriverirsiniz.Kendinize inancınız hiç olmasa da daha önemli bir ihtiyaç vardır artık.Yük olmaktan kurtulup yeni bir hayat  kurma isteği.Hayatın neler getireceği bilinmez tabi ki belki de hayırlısı budur ama hep mi istemediklerimiz bizim için hayırlıdır?

Şimdi sınavı kazanamayan herkese Allah sabır versin diyorum.Ama Can Yücel’in dediği gibi”Olmuyorsa zorlamayacaksın…”Ben mesleğimden vazgeçip başka bir işe yeni adımlar atıyorum.Hayat bu ne getireceği belli olmaz diye..Kolay gelsin.

Günlerdir beklenen açıklama bu akşam saatlerinde sonunda yapıldı.KPSS’nin eğitim bilimleri testi iptal edildi.Böylece yeni sınavın yolları da adaylara görüldü.

Öyle bir ülkede yaşıyoruz ki hayatlarımız maf oluyor bunları müsebbipleri rahat rahat açıklama yapıyor akıllarınca mağdurlara teselli sözleri veriyor.Bu kopya sıkandalından şu anda yüksek alanlar da düşük alanlarda mağdur durumda.

Yüksek puan daha doğrusu atanabilecek puan alan adaylar haklı olarak sınavın iptalini istemiyorlardı.Bileklerinin hakkıyla aldılar bu puanı vermek istememeleri en doğal hakları ve biliyorum ki 2.sınav daha düşük puan gelirse bir çoğu dava açmaya hazırlanıyor.Ne kadar itiraz etseler hakkıdır.Bu sınavın ne lanet bir şey olduğunu yaşayan bilir.Bütün bir yıl hayatını başka hiç bir yöne döndüremezsin.Bir iş bulayım çalışayım desen aklın hep KPSS’de kalır.Ne işinde verimli olursun ne ders çalışmanda.Sonunda devlet olsun deyip kendini ders çalışmaya adarsın.Konularını bitirmek için yeri gelir 10 saat ders çalışırsın.Sonra test çözümü.Bitmek bilmeyen sabahı sabah ettiren çözümler..O da yetmez yapamadıkların gece kabusun olur karabasan gibi üstüne çöker.Bilmediğin soruları tek tek kitaplardan yırtarsın üstlerine neyi anlamadığını,bulşamadığını yazarsın.Boş vakitlerde gider cevaplattırırsın.Yanındaki çöp tenekesi buruşturulup atılmış sorularla dolar.Bu kadar savaştan sonra sınav günü gelir çatar.Son bir engel daha vardır.STRESS.Ellerin titrer önce.Ardından mide krapları ve bulanmalar.Oturduğun sıra çivili tahtaya döner.Başın döner yazılar 3boyutlu olmaya başlar.Tüm bunların yanında mükemmel hazırlanmış! soruları yapmaya çalışırsın belki yapar belki yapamazsın.Yüksek puanlar alanlar bunların bir ya da birkaçından muhakkak geçmişlerdir.Bu insanlar itiraz etmesinde kim etsin.

Öte yandan da haksızlığın kepazeliğin daniskası tam karşımızda.Belki de ilk defa ayan beyan karşımızda.Hak etmeyenler şerefsizlik yapanlar hiç hak etmedikleri yere yerleşecekler.Bu olmamalı yapılanlar yanlarına kar kalmamalı.Bu işin tespit edilenler de sınırlı kalmadığını az çok tahmin edebiliyoruz.Bu yüzden iptal edilmesi çok da abes değil.Hatta mantıklı bir karar.

Bu sınavı yapan kurum,bu kopyayı veren kişiler o kadar çok insanın hayatını maf etti ki o kadar çok ah aldı ki bunun altından nasıl kalkacaklarını çok merak ediyorum.Öyle parçalanmış yarım kalmış hayatlar,ümitler,hayaller yarattılar ki bundan çabucak sıyrılamayacaklar.

Sınava yeniden girecek herkese bol şans diliyorum.Herkes hakettiği puanı alsın.

Aslına bakarsanız, reklamcılığın tarihi medyanın tarihidir.

İlk kadın ve ilk erkek yaratıldığından beri var olan duygudur.Aşk. Üzerine yazılmamış şiir,bestelenmemiş şarkı,çizilmemiş resim yoktur hatta her haline bile yapılmıştır tüm bunlar.Kavuşulamayan aşk,kavuşulup tatmin etmeyen aşk,sapkın aşk,platonik aşk….Söylemekle yazmakla bitmez bitirilemez ;ama aşkı bir çocuğun gelişimi gibi görmek isteyenler için mükemmel bir kitap Aşkın En Güzel Tarihi.Homosapienslerden başlayıp ilkel kavimlerle ilerleyen Orta Çağ Avrupa’sında kilisenin diktası ve özgürleştirmesiyle değişen günümüz toplumuna gelene kadar aşkın macerasını anlatan Dominique Simonnet çok ilginç bir eser yaratmış.

Dominique Simonnet, diğer dokuz yazara sorularıyla aşkın gelişimini anlattırmış.Her yazarın farklı bakış açısını gayet net sezebiliyorsunuz.Hem aşkı o melonkolik, duygusal  havadan çıkarıp daha gerçekçi bir havaya büründürmüş.Aslında aşkın gelişim seyrinde hem toplumların gelişimini ve dolayısıyla insanın gelişimini gözler önüne sermiş

İnsanlar ilkelken aşk daha mı saftı yoksa insan geliştikçe aşk mı ilkelleşti?

İnsan aşkı hangi dönemde özgürce yaşadı hangisinde tabular arasına tıkadı?

İnsan tek eşli olamaz mı yoksa tek eşlilik toplumun dayatması mı?

Fransız Devrimi aşk için neyi ifade eder?

Bu ve bunun gibi pek çok soruya cevap bulabilceğiniz bir kitap.Çevirmeni olan Saadet ÖZEN’in de kalemine sağlık demek gerekir haddim olmayarak.

Diğer yazarlar ise Jacques Le Goff, Pascal Bruckner, Dominique Simonnet, Paul Veyne, Jean Courtin, Jacques Sole, Mona Ozouf, Alain Corbin, Anne-Marie Sohn, Alice Ferney

Kitabı özellikle erkeklerin okumasını isterim.Çok duygusal bulunan çabuk aşık olduğu için suçlanan kadınların nasıl bir haksızlığa uğradığını daha net görürler belki.Hem çok da bilimsel bir yöntemle açıklanarak…

Kitabı okumama vesile olan arkadaşıma sevgilerlee…iyi tatiller

Kimi insanlar yemek için yaşar kimileri de yaşamak için yer.Çiğ köfte de yaşamak için yemek zorunda kalan insanların ilginç hikayesinden çıkıp yemek için yaşayanların bir numaralı tadı olmuş bir mutfak harikası.

Malum ki ülkemizde Şanlıurfa çiğ köftesiyle meşhur olmuştur.Bunun nedeni ise çiğ köfte tarihinin taaa Hz. İbrahim zamanına dayanmasıdır.O zamanın Urfa hükümdarı Kommagene kralı ulu Nemrut peygamber efendimizi ateşlere atmaya kalkar ama Allah-u Teala buna izin vermez ateş puf diye suya dönüşüverir.Şu an orası Balıklı Göl olarak bol turist çekmektedir.

İzmir’de oturanların bu muhteşem tada ulaşabilecekleri belli başlı bir kaç yer var.İzmirliler bunu bilirler ve her Kıbrıs Şehitleri’ne çıktıklarında ya da Karşıyaka Çarşı’ya indiklerinde gözleri hemen o dükkanlara takılır.El yapımı,katkısız, hoş sohbetiyle gelen çiğ köfte hafif yanma hissiyle midelere iner.Bilmiyorum ki başka illerde böyle yiyebileceğimiz çiğ köfte dükkanları var mı?Ben Bursa’da göremedim mesela.Bir de Kuşadasın’da yok.

Velhasıl acılı,emeli,marullu,bol limonlu,kırmızı güzel çiğ köftemiz iyi ki var.Ülkemi her yemeğiyle çoook seviyorum:)

Ne yerli dizilerin sıkıcılığı,monotonluğu ne de bazı yabancı dizilerin abartılı anlatımı var onda.Okan Bayülgen’in dediği gibi dakikalar bakışlarda,şehir manzaralarında ya da anlamsız sözlerde geçmiyor.İzleyenler insanı nasıl içine çektiğini gayet iyi bilir.House..Gregory House M.D Bu diziden bahsediyorum.

Kendi dizilerimizi ilerken abartılı fazlaca kurgulanmış, insanın doğasının çok uzağında karakterler görüyoruz;ancak bu dizideki her karakter iyisi kötüsü aptallıkları,zayıflıkları,düşkünlükleri,sapıklarıyla veriliyor.Ahlak,etik hiçbir kurala uymayan House’u yadırgasak da kendi içindeki sistemde tutarlı,kararlı ve mantıklı buluyoruz.Gel gitleri olmayan hayatta farklılıkların peşinde koşan bir karakter o.Baş karekter House olduğu için onu anlatma gereği duydum ama diğerleri de aynı şekilde.Dizide saçma sebeplere bağlanan sonuçlar yok.İçsel konuşmalarla karakterin yerine kendimizi koyabiliyoruz.Diğer karakterlerin adeta House eleştiri butonu olması sebebiyle seyircide kendi içinde kararlarını,düşüncelerini sorgulamaya gidiyor.Bunu yaparken House’u eleştiriryor gibi olsa da aslında kendini masaya yatırıyor.

Hiç izlememiş olanlara tavsiyem bir bölüm izlemeleri.Tıbbi terimlere çok takılmayın bazen sıkabiliyor ama sonunda kafanızda “mühteşem bu adam” fikri oluşacağına eminim

“öldüreceğini düşünürsünüz ama kurtaracağına inanırsınız.”